Luisterschool

BLOG van Saskia Zwijnenburg

Meer lezen over alledaagse levenslessen van kinderen en hun ouders?
Abonneer je op mijn twee wekelijkse blog.

Het pijnlijke misverstand van je kind ‘loslaten’.

2‘Je moet je kind toch loslaten!’, hoor ik veel ouders zeggen. 

Loslaten als je kind naar de crèche gaat.

Loslaten als je kind leert lopen.

Loslaten als je kind je steeds meer zelfstandig buitenshuis gaat doen.

Loslaten als je kinderen door scheiding dagen bij je ex-partner gaan wonen.

Misschien heb je je kind wel moeten loslaten in het overlijden … 

Eigenlijk is ‘je kind loslaten’ een van de sterkste opvoed-overtuigingen die er is. 

 

 

Je kind loslaten lijkt het moeilijkste en pijnlijkste waar je als ouder door heen gaat.  

Alsof je een diepe band doorknipt, elke keer als een situatie zich aandient.

Ik zie veel ouders hiermee worstelen en ik worstel er zelf ook mee.

Ik vraag me ook af waarom loslaten zo pijnlijk voelt, zo leeg? Kun je je kind eigenlijk wel loslaten?

 

 

Natuurlijk wil ik mijn twee kinderen de vrijheid geven die ze nodig hebben om hun eigen pad te lopen. 

Wil ik mijn kinderen gelukkig zien.

Dat is zelfs mijn passie en waarschijnlijk de jouwe ook.

Maar hoe laat ik los op een meer natuurlijke manier!

Eentje die mij en mijn kind voedt in plaats van onzeker maakt?

 

Ik raakte gecharmeerd van de respectvolle manier van Luisterend ouderschap.

Luisterend ouderschap heeft het niet over loslaten.

Maar juist over ‘vrij maken’, je vrij voelen.

Dat wat beknelt, dat wat ruimte vraagt, door luisteren: vrij maken.

 

Want weet je? Vrij maken benut de diepe (ziels)band met je kind. 

Door te beseffen dat jij en je kind op een diep zielsniveau onafscheidelijk verbonden zijn, snap je het pijnlijke misverstand van loslaten.

Eer jouw diepe band met je kind en help je kind vrij te zijn.

Dat is het grootste cadeau wat je kunt geven.

Vrij zijn.

 

 

Heb je een situatie waarin je voelt dat je kind los moet laten?

Maar innerlijk de switch naar 'vrij maken' en doe de volgende drie magische stappen….

1: Luister en vertraag.....

Jouw dreumes loopt net en ontdekt jullie woonkamer.

Je zit er bovenop, maar wilt hem ook loslaten om alles te onderzoeken.

Ga erbij zitten en kijk wat hij allemaal ontdekt, hoe jij zijn wereld veilig kunt maken.

Haal weg wat niet voor zijn handen geschikt is.

Straks kun je dat echt wel weer terug zetten.

Door te luisteren en zelf te vertragen zie je de kleine stappen in het vrij-maak-proces en kun je ze beter begeleiden.

 

2: Ombuigen naar een passend contact/situatie.

Wellicht vraagt jouw puberdochter al weken om uit te mogen gaan, praat met haar en ontdek haar werkelijke wens.

Vaak ligt de vrijheidswens veel genuanceerder dan op het eerste gezicht lijkt.

Wellicht heeft ze meer behoefte om iets alleen met haar vriendinnen te mogen doen, tot laat in de avond.

En maak je dit mogelijk voor haar door een keer per maand zelf op stap te gaan, zodat zij vriendinnen thuis kan uitnodigen.

 

3: Eer jouw diepe band met je kind. Dat is het grootste cadeau wat je kunt geven.

Door de scheiding missen de kinderen je als ze bij je ex-partner zijn.

Je weet dat je dit los moet laten, maar je mist ze ook vreselijk.

Loslaten verlamt.

Richt je op vrij maken.

Word je bewust van jouw band met je kind, die er altijd is.

Dit besef van jullie band, maakt dat je kan ombuigen en creatief wordt in het vinden van nieuwe oplossingen en zo je verdriet een plaats geeft die bij je past.

 

 

En juist doordat je je kind en jezelf werkelijk ziet, hoort en eert, laat het zichzelf los.

Vrij.

Tot de volgende keer!

naam saskia

 

 

ps: Heb je een situatie met jouw kind(eren) die je graag eens door mij wilt laten onderzoeken. Mail gerust naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en wellicht maak ik dan wel een blog voor jou.  En deel dit blog gerust in jouw netwerk als je denkt dat anderen er ook iets aan hebben!

Ga naar boven